Bakkerij Blankendaal

Bakkerij Blankendaal, waar bakken nog een ambacht is...
020-6790172    [email protected]

Bij ons in Zuid...

Aardig

Geplaatst op 2 oktober, 2020 om 5:40

Aardig

 

Mevrouw Warder bestelde haar gebruikelijke halfje panbruin. Ze woonde twee straten verderop, was eind vijftig en had een gezicht dat altijd misprijzend de wereld in keek. Mijn vader noemde dat vroeger een gezicht van oude lappen. Ze was, zoals altijd, gekleed in het bruin met een paar herenschoenen er onder. Ze snoof door haar neus, ‘Mijn onderbuurmeisje zei gisteren tegen mij dat zij mij niet aardig vond. Nou ze moest eens weten hoe ik over hun denk.’ Ik kende haar onderburen en ook het dochtertje, een leuk meisje van een jaar of acht dat mij opa bakker noemde. ‘Ach, kinderen flappen er zo veel uit, daar zou ik niet te veel aandacht aan schenken,’ meende ik. Mevrouw Warder kneep haar toch al dunne lippen nog stijver op elkaar, ‘Het interesseert me totaal niet of iemand mij aardig vindt of niet. Dat is typisch iets van deze tijd, iedereen wil maar aardig gevonden worden. Nou ik niet hoor, het interesseert mij helemaal niets. Ieder jaar geeft dat stel een barbecue en ieder jaar zitten ze dan tot één uur in de tuin. En maar praten en maar stinken. Ieder jaar ga ik klagen maar denk je dat helpt? En dan denken ze dat ze slim zijn en nodigen ze mij ook uit, nou ik prakkiseer er natuurlijk niet over. Of dat nou aardig is of niet. Ik hoef niet aardig gevonden te worden, sterker nog ik zou het niet eens willen.’ ‘Nou ja,’ opperde ik voorzichtig, ‘het is toch ook niet leuk wanneer iedereen een hekel aan je heeft.’ ‘Het maakt mij geen donder uit, denk jij dat koningin Wilhelmina zich ooit heeft afgevraagd of ze wel aardig gevonden zou worden?’ ‘Tja, maar toen hadden we nog echt een feodale maatschappij, dat is toch niet meer te vergelijken met onze tijd,’ wierp ik tegen. Mevrouw Warder trok haar wenkbrauwen op, ‘Nou ik ben niet van plan om hier over te discussiëren met een bakker.’ Ik vond het allang best, begin er dan niet over dacht ik bij mijzelf. Ze pakte haar halve broodje van de toonbank, ‘Jij zult mij heus niet aardig vinden en ik vind jou ook niet aardig, want waarom zou ik, maar je brood is goed en daarom kom ik hier. En zo hoort het ook.’ Ik lachte vriendelijk, ‘Ik wens u toch een hele fijne dag.’ ‘Ja ja, dat zal wel,’ was het antwoord.

 

Categorie├źn: Geen

Plaats een reactie

Oeps!

Oops, you forgot something.

Oeps!

De woorden die je hebt ingetypt komen niet overeen met de opgegeven tekst. Probeer het nogmaals.

0 reacties