Bakkerij Blankendaal

Bakkerij Blankendaal, waar bakken nog een ambacht is...
020-6790172    [email protected]

Bij ons in Zuid...

Ronald

Geplaatst op 22 juni, 2020 om 7:50

Ronald


Ronald kwam wat gejaagd de winkel binnen. Hij was de zoon van Gré die in de Amazonenstraat woonde. Toen wij hier begonnen met onze zaak was Ronald een jaar of vijf dus wij kenden hem inmiddels al vijfentwintig jaar. Een jaar of vijf geleden was hij op zichzelf gaan wonen in Amstelveen. Hij keek mij met grote ogen aan, ‘Weet jij wie er vanmiddag bij mijn moeder is?’ Ik antwoordde dat ik geen idee had. ‘Ik ging bij mijn moeder naar binnen, ik heb nog steeds een sleutel, en ik loop de kamer in. Daar zag ik niemand maar ik hoorde geluiden uit de slaapkamer die niets te raden overlieten. Ik ben als een speer weer naar buiten gegaan en heb een half uur in mijn auto zitten wachten,’ hij slikte, ‘toen zag ik een vent naar buiten komen, een van begin zestig, denk ik. Hij stapte in een blauwe Saab. Eerst wilde ik meteen weer naar binnen stormen maar toen dacht dat ik misschien beter eerst een kop koffie kon drinken en er met iemand over praten. Nou ja, toen dacht eigenlijk aan jullie…’ Het klonk wat bedremmeld. ‘Nou dan zal ik eerst maar even koffie inschenken, wat heb je er in?,’ vroeg ik. Ik draaide me om en gaf Ronald op die manier even de tijd om tot zichzelf te komen. Terwijl hij in zijn koffie roerde vroeg hij, alweer wat rustiger, ‘Wat vind jij hier nou van?’ ‘Wat moet ik hier van vinden? Je moeder is een volwassen, zelfstandige vrouw. En misschien is die man wel een heel aardige kerel, dat weet je niet.’ Ronald spreidde zijn armen, ‘Maar ze is achtenvijftig. En trouwens, ik spreek haar twee, drie keer in de week en ze heeft nooit iets over een man gezegd.’ ‘Kom op hé,’ zei ik, ‘waarom zou je op je achtenvijftigste geen seks kunnen hebben? En dat ze jou nog niets verteld heeft, misschien wil ze eerst meer zekerheid voor ze jou wat vertelt of is ze een beetje angstig voor jouw reactie. Maar ze heeft natuurlijk geen toestemming nodig van wie dan ook, ook van jou niet.’ Ronald knikte, ‘Maar zeg nou zelf, je staat toch raar te kijken wanneer je zo binnen komt.’ Ik begon te lachen, ‘Jij wou je moeder verrassen, nou zij heeft jou verrast.’ Ronald trok een scheef glimlachje, ‘Maar wat moet ik nou tegen haar zeggen?’ ‘Niets, geef haar de tijd, als het serieus wordt hoor je het wel. Maar ga je weer langs zou ik eerst even bellen, dat voorkomt pijnlijke situaties zoals deze.’ Ronald knikte terwijl hij zijn koffiebeker in de afvalbak gooide. ‘Nou ik ga maar eens bij haar kijken,’ zei hij met een zucht. ‘Maar ja, ze zal vast goed te spreken zijn.’

 

Categorie├źn: Geen

Plaats een reactie

Oeps!

Oops, you forgot something.

Oeps!

De woorden die je hebt ingetypt komen niet overeen met de opgegeven tekst. Probeer het nogmaals.

0 reacties